يطور ؛ يازدهم : نافيس ؛ دوازدهم : قيدمه « 1 » . [ وفات اسماعيل ] چون حضرت اسماعيل نور محمدى صلّى اللّه عليه و آله از پيشانى قدار مشاهده مىفرمود او را از ميانهء اولاد اختيار كرده كتابت عهدنامهء مقرّره را نوشته در تابوت سكينه نهاد و به دو سپرد كه وضع آن نور پاك را جز در ارحام مطهرات نكند . و اسحاق عليه السّلام را طلبيده وصيت فرمود كه محله « 2 » دخترش را كه از مادر نبايوت داشت از براى عيساو « 3 » تزويج كند آنگاه دم در كشيد و به جهان جاودانى خراميد . جسد مباركش را در حجر مكّه نزديك مقبرهء هاجر مدفون ساختند ، مدت دعوت آن حضرت چهل ( 40 ) سال بود كه جمعى از كفّار را كه از مصر بيرون شده در نواحى يمن وطن داشتند ، بدين حنيف دعوت كرده كسش اجابت ننمود . صفت قدار على الجمله بعد از رحلت اسماعيل قدار از ميان اولاد آن حضرت ممتاز بود ، و بدين صفات مخصوص . گويند : صيد نيكو كردى و تير نكو انداختى و آهو را به تك « 4 » بگرفتى و بر پشت اسب دلير و چابك بودى ، در بطش « 5 » و هيبت معروف ، و به شهامت و شجاعت موصوف مىبود ؛ و نيز از صفات اوست كه چندان توانائى داشتى كه شبانه روزى با زنان هشتاد ( 80 ) نوبت طريق مجامعت گذاشتى .

--> ( 1 ) . فرزندان اسماعيل در توراة چنين ضبط شده : نبايوت ، قيدار ، ادبئيل ، مبسام ، مشماع ، دو ماه ، مسّا ، حدر ، تيما ، يطور ، نافيش ، قيدماه . ( كتاب مقدس ، عهد عتيق ، ترجمه فاضل‌خان همدانى ، وليم گلن . - تهران : اساطير ، 1379 . سفر تكوين ، فصل بيست و پنجم ، آيه 14 - 16 ) . و در سيرت رسول اللّه : نابت ، قيذر ، اذبل ، مبشى ، مسمع ، ماشى ، دمّا ، أذر ، طيما ، يطور ، نبش ، قيذما . ( سيرت رسول اللّه ، ترجمهء و انشاى رفيع الدين اسحاق بن محمد همدانى قاضى ابرقوه ؛ با مقدمه و تصحيح اصغر مهدوى . - تهران : خوارزمى ، 1377 . ج 1 ، ص 21 ) . ( 2 ) . كتاب مقدس : محلث ( فصل بيست و هشتم : آيه 9 ) . ( 3 ) . همان : عيسو . ( 4 ) . تك : دويدن و تند رفتن . ( 5 ) . بطش : حمله كردن ، سخت گرفتن .